حمید یزدان پرست
جمعه، ۲۸ فروردین ۱۴۰۵
مجری دردمندانه می گوید: ما بغضمان را فرو خوردیم، گاهی از مردم کتک خوردیم. ما از یک خانوادهایم، مسئولان بیایند حرف بزنند. خطاب به هر آمریکادوست این شعار را میدهیم: مرگ بر آمریکا!
مردم همراهی میکنند و مثل چند شب قبل، باز جناب آقامیری برای سخنرانی میآید. یکی در پایین حرف میزند و او سکوت میکند. نمیدانم چه میگذرد. عدهای داد میزنند: «مرگ بر سازشگر». مجلس باید کاملاً ساکت باشد تا سخنران ما حرف بزند، در حالی که با شروع سخنرانی، عدهای هنوز خاموش نمیشوند. بالاخره میگوید:
ـ شبهای عجیبی در این میدانها دارد رقم میخورد. این اتفاقات را برای آیندگان بنویسیم. (چشم، بنده دارم همین کار را میکنم) دو روایت از امیرالمؤمنین(ع) میخوانم: «آنچه از دنیا گذشته (توجه حضرت به عبرت از تاریخ) در خبردادن از آنچه باقی مانده، کفایت میکند. انسان عاقل اوست که وقتی میخواهد برای آینده برنامهریزی کند، به گذشته بنگرد.» در روایت دیگر: «باقی ماندگان میخواهند از گذشتگان عبرت بگیرند.» یکی از برکات جهاد ـ چه نظامی، چه عرصه جنگ شناختی ـ رشد شیعه است. هر چه به ظهور نزدیکتر میشویم، بر اساس سنتهای الهی، ابتلائات شیعه بیشر میشود؛ چون قرار است حکومتی در جهان برقرار کند که ظرفیت بالایی میخواهد. این سختیها جامعه توحیدی را رشد میدهد. این بغضهای مقدس که دارید، برای اینکه برای حکومت جهانی آماده شویم، نیاز است.
رهبر شهید در آخرین سخنرانی «ایمان ابوذر» را مطرح کرد، فرمود: ایمان ابوذر باید ایمان فراگیر جامعه شود. دو سه سخنرانی آخر آقا، رمزگشاترین عبارات را در خود دارد. یکی از مؤلفههای ایمان ابوذر، «ایمان عقلی» است که قرار نیست جامعه هر دم ولیّ را ببیند. جامعه باید بر اساس امر ولی عمل کند. جنگهای آخرالزمانی اگر ده تا باشد، یک تا نُهش، جنگ اراده است. آقا فرمود: «مراقبت از گوشهایمان که پنجره در مقابل رسانههای دشمن نباشد، امری لازم است. آنها خیرخواه مردم نیستند.» مخاطب این دستور، مسئولان هم هستند و نه فقط مردم. مسئول اگر نمیداند، این جنگ، جنگ ترکیبی است، برایش متأسفم. اگر میفهمد، باید همانجور که در جنگ نظامی، گارد مناسب خودش را داشت، حالا هم باید...
الان کمترین توقع ما، همان شروط ۱۰ مادهای است (تکبیر مردم). آقا فرمود: «تنبیه کامل متجاوز» کسی هم جز ولیّ جامعه نمیتواند حدود و ثغور تنبیه را تعیین کند (مردم تکبیر میفرستند و در این لحظه چشمم افتاد به مردی درازگیسو که دستانداخته دور کمر زن بیحجابی که عکس ترامپ به دست گرفته که دارند خفهاش میکنند). شما میگویید تا امروز به قدرت امامزمان، ما پیروز میدانیم؛ دشمن که امامزمان نمیشناسد، محاسبه آنها مادی است. دشمن میگوید روزی که ایران نمیتوانست یک تیر کلاش بسازد، ۸۰ کشور را به جانش انداختیم، هشت سال با ما جنگید، یک وجب خاک نداد، حالا که موشک هایپرسونیک و پهپاد دارد. آمریکا و اسرائیل میدانند در جنگ نظامی حریف شما نیستند (تکبیر پرشور مردم). الان همه تمرکزش روی جنگ شناختی است که یکی از اساسیترین ابزارهایش، «رسانه» است و در آن، به دنبال برهم خوردن اتحاد است.
تکلیف مردم و میدان معلوم است. ما در میدان میمانیم و مثل کوه پشتتان ایستادهایم. به طرف مقابل بگو ۸۰میلیون ایرانی پشت سر ما دارند فریاد میزنند و متن مطالبهشان هم این است (ده شرط رهبری). بروید به میدان جنگ دیپلماسی و فریاد اعتراض جوانها هم باید نقطه قوّت شود. آقایان مسئول! فضای توئیتر، فضای اطلاعرسانی به ملت نیست. (عدهای تکبیر میفرستند). همانجور که جنگ نظامی سخنگو داشت، جنگ دیپلماسی هم سخنگو میخواهد. وقتی شما درست اطلاعرسانی نمیکنید، دشمن از این خلأ سوءاستفاده میکند؛ لذا ترامپ میگوید: «من تنگه هرمز را آزاد کردم!» ترامپ غلط کرد! (تکبیر مردم). برادران عزیز، آقای قالیباف و عراقچی، توئیتر بازتاب جهانی دارد؛ در رسانه بیایید و آنچه باید ملت بداند، در صداوسیما بگویید. چند بار اشتباه؟ هزار دلسوز میگویند رسانه جنگ دیپلماسی را درست کنید...
(حالا ساعت ۹ و نیم شب شده و هنگام گفتن چند تکبیر رسیده است. بعد او ادامه سخنش را میگوید:) نکته بعدی اینکه آقا دستوری راجع به تنگه هرمز دادند و مجلس باید «قانون حکمرانی بر تنگه هرمز» را تصویب کند، به شورای نگهبان بفرستد، پس از تأیید، ابلاغ شود؛ از آن پس تا دنیا دنیاست و ایران ایران است، کسی نمیتواند در آن دخل و تصرف کند. (تکبیر پرشور مردم).
در جنگ شناختی، دشمن در پی آن است که ما را به جان هم بیندازد. رسانه دشمن قدرتی دارد که میتواند «مولود کعبه» را به جایی برساند که وقتی خبر ضربهخوردن امیرالمؤمنین آمد، شامیان بگویند: «مگر او نماز میخواند؟!» درباره امامحسن داستان جعل کرده وگفتهاند: او زن میگرفت و طلاق میداد، به طوری که امیرالمؤمنین فرمود: به حسن زن ندهید! جوان نگاه میکند از یک طرف جایگاه امامت چنین اجازهای نمیدهد و از یک طرف میشنود این حرف امیرالمؤمنین است! تا قبل از دوره منصور عباسی، چنین حرفی درباره امامحسن زده نشده بود. او برای اینکه وجهة بنیالحسن را [که مکرر قیام میکردند،] نزد مردم خراب کند، میگفت: «میدانید اینها که هستند؟ نسل حسن بن علی هستند که با معاویه ساخت و پاخت کرد و هی زن میگرفت!» هنوز اثر این تبلیغات در گوش عدهای هست.
همه امید دشمن به جنگ ادراکی است که ما را دچار تردید کند، مرا برساند به جایی که بگویم: ۴۵ شب رفتم میدان، چه شد؟ آقا فرمود: «در میدان بمانید»، متن مطالبات را هم به دست ما داده و گفته: «یقین داشته باشید فریاد شما در نتیجه مذاکرات، مؤثر خواهد بود.» ما محکم میایستیم و تا وقتی که آقای ما امر نفرموده، از میدان بیرون نخواهیم رفت. (تکبیر مردم)
تبلیغات
سخنان خوبی بود و اگر همه خوب بشنویم و عمل کنیم، جلوی بسیاری از معضلات گرفته خواهد شد. چند زن چادری نوشتههایی از رهبر شهید به دست دارند در تأیید رؤسای قوا و پرهیز از بدگمانی به آنها. مردی میگوید: عراقچی توئیت زده: «تنگه هرمز باز شده است»، سپاه اطلاعیه داده: «تنگه بسته است و تنها با دستور رهبر باز میشود.» من (نویسنده متن حاضر) نمیدانم ماجرا چیست. اگر همین باشد که او میگوید، احتمالاً با هماهنگی چنین کردهاند تا نوعی سردرگمی در اردوگاه دشمن ایجاد کنند؛ اما انگار بیشتر روی مردم خودمان اثر گذاشته است. پناه بر خدا نگذاشت دو دقیقه از سخنرانی بگذرد، بعد شروع کند؛ پس این بیچاره برای کی داشت حرف میزد؟ سالها تبلیغات سوء علیه مذاکره و مذاکرهکنندگان و وزارت خارجه و ازجمله عراقچی، دست جریان دیپلماسی را برای هر نوع مانوری بسته است. بهرغم اختلاف سلیقههای داخلی، باید در تصمیمگیریهای نهایی خارجی، پشت همدیگر باشیم؛ اما هی آمدیم از یکدیگر مچگیری کردیم، جفتپا گرفتیم، چوب لای چرخ دولتهایی که موافق میل ما روی کار نیامده بودند گذاشتیم، صداوسیما را در قامت حزب مخالف درآوردیم، حالا به جایی رسیدهایم که بدتر از رسانههای معاند به جان هم میافتیم. مذاکرهکنندگان شدهاند مثل نظامیان بی اسلحه. سلاح وزارت خارجه چیست؟ حرف، مذاکره با کشورها و نهادهای بینالمللی، یادآوری حقوقی مسائل مختلف؛ اما دستشان را تقریباً قفل کردهایم. مجری داد میزند:
ـ وا شدن تنگه حماقت بوَد/ به خون رهبرم خیانت بود
شاهد از غیب رسید! آخر مرد حسابی، تو چهکاره کشوری که چنین شعاری را در دهان مردم میاندازی؟ اگر نظام به این نتیجه رسیده است، همه باید از آن پشتیبانی کنیم. نه اینکه هر کس ساز خودش را بزند. یکی روی مقوای در دستش نوشته است:
ـ آقای عراقچی و قالیباف، فضای رسانهای زیر بمباران ترامپ است و گزارشندادن به مردم
مجری میگوید: «مداحی پایگاه ادبیات مقاومت است» و آن نوشته را که «برای مداحی نیامدهایم»، نقد میکند. الان مرد جوانی رد شد که عقرب بزرگی را روی سینه خالکوبی کرده، به گونهای که دمش روی صورت مرد آمده بود. خلق را تقلیدشان بر باد داد. بله، چنین تیپی هم اینجا میآید،اما همه می بینند که اکثریت چنین شکل و شمایلی ندارد.اکنون وقت خواندن دعای «عظم البلاء» رسیده است و مردم بعد از همراهی با مجری در خواندن آن دو بیت همیشگی (ای جان جهان، جهانِ جان، ادرکنی)، رو به قبله میایستند. نمیمانم برای شنیدن مداحی که قرار است طاهریها (پدر و پسران) و حاج مجتبی رمضانی بخوانند. تازه قلبم بهتر شده و این چند روز هم در خانه ماندم، بلکه افتادم.
زهر غم روزگار خوردیم بسی
از دست دل خویش، نه از دست کسی
ادامه دارد
شما چه نظری دارید؟